Is kokosbloesemsuiker ook echt ‘suikervrij’?

De laatste tijd krijg ik (terecht) weleens de opmerking bij een recept, dat die niet suikervrij is. Bijvoorbeeld omdat er gebruik is gemaakt van kokosbloesemsuiker of palmsuiker. Hoe zit het daarmee? Waarom staat er dan toch ‘suikervrij’ bij een recept?

Kokosbloesemsuiker is ook suiker

Afgezien van het feit dat de vriendelijke toon soms ver te zoeken is bij zo’n opmerking (vergeet niet dat er achter deze blog ook een mens zit met gevoelens en die beleefdheid op prijs stelt), zit er inderdaad een kern van waarheid in. Kokosbloesemsuiker en palmsuiker is ook suiker. Inderdaad, jullie hebben helemaal gelijk. Net als honing een suiker is, hetzelfde geldt voor ahornsiroop, melasse en andere zoetmiddelen. Ook gedroogde vruchten bevatten suikers. En voor alle vormen van natuurlijke suikers geldt dat we dit met mate moeten eten en ons er niet dagelijks mee moeten volproppen. Ons lichaam is nou eenmaal niet gemaakt om grote hoeveelheden (natuurlijke) suikers te verwerken en in de oertijd was een goedje als honing wel beschikbaar, maar lastig aan te komen. Je kon moeilijk je hand zomaar in een bijenkorf steken zonder risico, en ook fruit groeide maar in een bepaald seizoen en was niet het hele jaar door verkrijgbaar. Van te veel zoet, ook al is dat in meer natuurlijke vorm, word je nog steeds te dik en kun je nog steeds suikerverslaafd worden. Overigens ben ik ook niet heilig en zijn er periode’s dat ik meer baksels met natuurlijke suikers eet dan ik eigenlijk zou moeten doen.

Moeten we alle vormen van suiker over één kam scheren?

Is alle suiker dan gelijk? Moeten we deze suikers als honing, kokosbloesemsuiker e.d. over één kam scheren met witte kristalsuiker, rietsuiker, glucose-fructose siroop, basterdsuiker, poedersuiker en noem maar op? Dat is geheel aan jou, of je dat wilt doen of niet. Maar ik zal proberen mijn best te doen om uit te leggen waarom er bijvoorbeeld aan kokosbloesem- en palmsuiker het ‘suikervrije’ label is geplakt.

Het bewerkingsproces van de suikerbiet tot kristalsuiker

Neem nou witte kristalsuiker. Ooit was dat een suikerbiet. Om van suikerbiet, kristalsuiker te maken is er een behoorlijk proces voor nodig. Na het oogsten worden de suikerbieten gewassen en heel fijn gesneden. Dan wordt het verwarmd tot 70 graden (celcius) en vervolgens wordt het in een diffusietoren langzaam geroerd zodat de suiker uit het fijngesneden biet oplost in water. De suikerwater wordt gefiltert en ingekookt tot een diksap. Om kristalsuiker te krijgen worden er kleine kristalletjes toegevoegd die ervoor gaan zorgen dat de suiker uit het diksap aan de kristallen gaat vastkleven en wordt het een soort kristalstroop. Vervolgens wordt de kristalstroop gecentrifugeerd en blijft er witte kristalsuiker over (Hier kun je zien hoe kristalsuiker gemaakt wordt).

Hoeveel voedingsstoffen zitten er nog in kristalsuiker?

Alle voedingsstoffen die de suikerbiet bevat zijn niet terug te vinden in het eindproduct wat kristalsuiker is. Daardoor is het een compleet leeg product wat je bloedsuikerspiegel snel omhoog jaagt en de alvleesklier dwingt om snel insuline aan te maken. Voor de verwerking van deze geraffineerde suiker heeft het lichaam enkele hulpstoffen nodig (zoals enkele b-vitaminen, calcium, zink en chroom) die normaal gesproken wel aanwezig zijn in de natuurlijke zoetmiddelen. Bij het ontbreken hiervan in geraffineerde suiker wordt voor de vertering ervan het voorraadje vitaminen en mineralen van ons lichaam aangesproken. Bij geregelde consumptie van kristalsuiker is het ontstaan van een vitaminen- en mineralentekort dan ook geen ondenkbaar risico.

Hoe kokosbloesemsuiker wordt gemaakt

Kokosbloesemsuiker wordt gewonnen uit het sap van de bloeiende delen van kokospalmbomen. De boeren klimmen in de palmboom om de bloemen bij elkaar te binden. De kop van de bloem wordt gesneden en het sap dat daar uit stroomt wordt via een bananenblad opgevangen in een emmer. Zo’n bloem levert zo’n 2 liter kokosbloesemsap op. Het sap, dat wit en romig is, bestaat voor zo’n 80% uit water. Deze wordt in ketels op matige temperatuur ingekookt tot er een diksap overblijft. De temperatuur moet tijdens het koken goed in de gaten gehouden worden om verbranding te voorkomen. Om de kwaliteit van kokosbloesemsuiker te beoordelen moet je dus vooral naar de kleur kijken. Hoe lichter de suiker, hoe beter de kwaliteit omdat er dan minder verbranding is geweest. De donkere kokosbloesemsuiker wil je dus eigenlijk vermijden. Na het inkoken van het sap wordt de stroop in mallen gegoten. Nadat het is afgekoeld en hard is geworden wordt het verkocht in blokjes of schijven (zoals je in de toko bijvoorbeeld kan vinden) of het wordt fijngemalen tot suiker. Kokosbloesemsuiker is in mijn ogen een veel minder bewerkt product omdat het proces om het te maken veel minder ingrijpend en bewerkelijk is. (Hier kun je zien hoe kokosbloesemsuiker gemaakt wordt).

Hoeveel voedingsstoffen zitten er nu eigenlijk in kokosbloesemsuiker?

Sommige websites beweren dat kokosbloesemsuiker nog alle vitaminen en mineralen bevat, maar daar heb ik geen harde bewijzen voor kunnen vinden. Wat ik wel heb kunnen vinden is dat kokosbloesem nog kleine hoeveelheden van ijzer, zink, calcium en potassium bevat en enkele antioxidanten. Maar je zou enorme hoeveelheden moeten eten om genoeg van deze vitaminen en mineralen binnen te moeten krijgen (bron). Echter hoeft het lichaam in ieder geval geen (of minder) roofbouw op de eigen vitaminen en mineralen voorraad te plegen om kokosbloesemsuiker te verteren. De aanwezige inuline (een prebiotische vezel) in kokosbloesemsuiker zou ervoor zorgen dat de suiker langzamer wordt opgenomen waardoor de glycemische index lager is dan reguliere kristalsuiker. Al met al is mijn conclusie dan ook dat kokosbloesemsuiker een betere keuze is dan kristalsuiker maar je moet er zeker niet onbeperkt van eten. Volgens mij is kokosbloesemsuiker ook niet geschikt voor mensen met diabetes 2 , metabool syndroom of insuline resistentie want zij zijn erbij gebaat ook de natuurlijke zoetmiddelen te vermijden of flink te minderen (zie hier).

Natuurlijke suikers vs. gerafineerde suikers

De insteek van het creeën en maken van de recepten hier op mijn blog, is het gebruik van natuurlijke ingrediënten die zo min mogelijk bewerkt zijn. Kokosbloesemsuiker is veel minder bewerkt dan witte kristalsuiker. Hoe bewerkter een product, hoe minder daar in zit (aan voedingsstoffen). En ik eet nou eenmaal niet graag ‘lege voeding’. Ooit is er door iemand de term ‘suikervrij’ bedacht voor recepten die geen gebruik maken van de geraffineerde suikers. Eigenlijk hoort de correcte term ‘geraffineerd suikervrij‘ te zijn, maar blijkbaar klonk ‘suikervrij’ pakkender en minder lang en werd dit de gangbare term. Het is verwarrend, daar ben ik het mee eens. De meesten die tegenwoordig zoeken naar een ‘suikervrij’ recept, zoeken dus naar recepten zonder geraffineerde suiker. Om mijn recepten ook voor die mensen vindbaar te maken in zoekmachines, gebruik ik dus ook de term ‘suikervrij’, maar ze bevatten dus wel degelijk suiker, al dan de niet geraffineerde vorm. Ik snap dat dit lastig kan zijn voor mensen die echt helemaal suikervrij moeten eten en ook natuurlijke vormen van suiker zoals kokosbloesemsuiker en honing moeten vermijden. Mijn advies is om dan ook niet te zoeken naar vervanging van de zoete recepten, maar om dan ook echt af te kicken van zoet. Marinka Bil (van EetPaleo) heeft een compleet suikervrij programma geschreven, die dan ook vrij is van de natuurlijke zoetmiddelen zoals honing, kokosbloesemsuiker, palmsuiker, dadels en noem maar op. Die is wat dat betreft echt een aanrader.

Is-kokosbloesemsuiker-suikervrij

Tags: , , ,

Reactie 3 Reacties

AlphaOmega Captcha Classica  –  Enter Security Code
     
 

Jouw gegevens

  1. Ik vroeg me af of je vers fruit ook moet zien als suiker of je dat wel dagelijks kan eten?
    de oermens at waarschijnelijk alleen in de zomer vers fruit en beetje honing. is beter om in de winter minder fruit te eten dan in de zomer ?

    • In theorie zouden we idealiter alleen het fruit eten wat per seizoen voor ons ter beschikking is 🙂 In het najaar druiven, appels en peren, in de winter niks, in het voorjaar aardbeien, in de (na)zomer allerlei bessen (als ik me niet vergis). Je zou het als richtlijn kunnen aanhouden maar ik zou er niet gestrest om raken en daar super streng in worden. Het gaat om bewustwording 😉

  2. Pingback: Begin het jaar goed: afkicken van Paleo zoetigheden | Paleo Familie