Superfoods of een patatje: Wat mijn kinderen te eten krijgen

Vorige week verscheen in de media het bericht dat er kinderen ondervoed zouden raken door ‘te gezond’ eten. ‘Geef ze af en toe een patatje en niet alleen superfoods‘ luidde het advies van een kinderarts van het Juliana Kinderziekenhuis in Den Haag. Ik vond het heel eerlijk gezegd maar een raar bericht. Alsof een patatje ertoe bijdraagt dat je kind niet ondervoed raakt. Nu heb ik niks tegen het patatje zelf. Sterker nog, als het thuis klaarmaakt wordt met gebruik van de juiste vetten, dan is er in mijn ogen niks mis mee. 😉 Als je het toch van de snackbar wilt halen dan is het toch wel belangrijk om je te realiseren dat het niks toevoegt en dat je dit vooral doet voor het lekkere (en dat moet zeker weleens kunnen als je gezondheid dat toelaat). Wat ik echter vooral raar vind is dat er veel meer kinderen ziek worden van ongezond eten en daar wordt niks over gezegd? Vooral adviezen als ‘light’ eten kunnen echt niet meer, en waarom al dat nadruk op brood? Waarom wordt er niet geadviseerd om voorzichtig te zijn met verkeerde E-nummers of te veel aan suiker? Nee, een patatje wordt geadviseerd.

Brood, wat zit daarin?

Verder vraag ik mij af wat er volgens kinderarts Schrama in brood zit wat zo onmisbaar is voor kinderen en pubers? Granen, en dan vooral het brood uit de supermarkt, bevat relatief weinig voedingsstoffen in vergelijking met groente, vlees/vis en eieren. Wel is het een bron van koolhydraten. Hoewel mijn kinderen geen brood eten let ik goed op wat ze dan wel aan koolhydraten binnen krijgen. Bij ons staan dan ook geregeld bakbananen, taro’s, aardappelen, zoete aardappelen en veel fruit op het menu. Stuk voor stuk leveren ze genoeg koolhydraten en als bonus ook nog eens meer voedingstoffen en minder anti-nutriënten dan brood.

Verwarring door tegenstrijdige adviezen

Volgens mij kun je door gezond eten niet ondervoed raken. Gezond eten houdt o.a. in dat je gevarieerd eet waardoor je alle noodzakelijke voedingsstoffen binnen krijgt. Ik geloof eerder dat ‘gezond eten’ door de betreffende goedbedoelde ouders wellicht verkeerd is toegepast. Raar is dat niet, gezien alle tegenstrijdige informatie die je tegenwoordig kan vinden over gezond eten. De ene zweert bij veganistisch eten en sluit alle dierlijke producten uit, de ander legt juist meer de nadruk op dierlijke producten (zoals Weston Price en Paleo). De ene roept dat je glutenvrij moet eten, de ander zegt dat melk niet mag, de ander vindt soja weer vergif, de overheid raadt 6 boterhammen op een dag te eten en de ander vermijdt juist alle granen. Het is behoorlijk verwarrend allemaal en zie dan maar te vinden wat voor jou en je gezin past. Dat is voor sommigen echt een zoektocht en daar kunnen best fouten bij gemaakt worden.

Wat voor de één werkt, hoeft niet voor de ander te werken

Zelf werd ik zieker van veganistisch eten: bonen en granen verergerden de ontstekingen in mijn darmen waardoor ik steeds meer tekorten opliep en ik mistte de voedingstoffen die juist uit dierlijke producten afkomstig zijn. Weer een ander zweert bij veganistisch eten en claimt daardoor zich nog nooit beter in zijn vel te hebben gezeten. Lastig, niet? Hoewel ik geloof in oervoeding als optimale voeding, zal ik nooit roepen dat er een perfect dieet is dat toepasbaar is op de gehele mensheid. We zijn allemaal anders, met weer andere genen, achtergronden, gezondheidsuitdagingen en hebben daardoor verschillende behoeftes qua voeding. In verschillende delen van de wereld werd er oorspronkelijk heel anders gegeten dan in andere delen en het was allemaal optimale voeding voor de betreffende bewoners.

Superfoods?

Mijn kinderen krijgen overigens geen ‘superfoods’ te eten. Tenminste, het is maar net wat je onder superfoods verstaat. De commerciële superfoods die je tegenwoordig in de supermarkten, drogisten en zelfs de Action kan vinden (denk aan al die zaadjes en poeders) die ook in de media bedoeld worden, die koop ik allang niet meer. Natuurlijk gebruik ik heel soms weleens chia zaadjes of rauwe cacao, maar ze maken geen deel uit van ons dagelijks eetpatroon. Wij scharen hele andere producten onder superfoods, waarvan de meeste gewoon van Nederlandse bodem afkomstig zijn. 🙂 Al met al, geloof ik echt niet dat mijn kinderen risico lopen om ondervoed te raken. 😉

Echt eten!!

Het belangrijkste is in ieder geval dat het eten zo onbewerkt en vers mogelijk is en volgens de juiste bereidingswijze is klaargemaakt. Echt eten dus. Geen pakjes, zakjes, geknutseld eten of kant-en-klaar. Daarmee is volgens mij de grootste gezondheidswinst te behalen. Gewoon lekker eten zoals vroeger. 🙂 En dan ziet de lijst van wat mijn kinderen eten er ongeveer zo uit. Dat is best gevarieerd als ik dat zo mag zeggen.

Vlees: Grasgevoerd rund vlees, biologische graas varken, af en toe graaskip (helaas is bio kip erg duur voor ons budget), af en toe grasgevoerd lam en orgaanvlees in de vorm van lever (leverworst)en hart (verwerkt in gehaktballen of burgers). Van de botten trekken we lekkere bouillon die wederom vol zit met voedingsstoffen.

Vis en schelpdieren: Altijd wild gevangen (volgens MSC logo) en dan wel de soorten die wij ons kunnen veroorloven zoals zalm en kabeljauw uit de diepvries, mosselen uit het seizoen, makreel, haring, kabeljauwlever en heel soms tonijn uit een potje.

Zuivel: Ondanks dat we Paleo eten, geef ik mijn kinderen zuivel. Voor zover ik weet reageren ze daar goed op. Goed zuivel is niet ongezond, sterker nog… 😉 Dus van goede kwaliteit: Rauw, direct van de boer. Liefst van koeien die alleen gras eten en anders van koeien die zo min mogelijk bijgevoerd worden en zo veel mogelijk buiten lopen. Ik koop elke week bij de boer rauwmelkse roomboter, melk, melk kefir, yoghurt, karnemelk, room en kaas. Allemaal ongepasteuriseerd en volvet.

Groente: Zo veel mogelijk uit het seizoen, onbespoten en zo gevarieerd mogelijk. Verder geef ik ze ook de zetmeelrijke groentes zoals bakbanaan, zoete aardappel, gewone aardappel en taro’s voor de nodige koolhydraten en zetmeel. Van de zetmeelrijke groentes maak ik vaak patatjes of chipjes.

Fruit: Ik denk dat mijn kinderen allebei wel een kilo fruit naar binnen werken op een dag. Dagelijks wel een banaan of twee, en verder bied ik fruit aan zo veel mogelijk volgens het seizoen. Ze zijn hier echt gek op, en vragen ook constant om fruit als tussendoortje.

Noten – zaden: Niet dagelijks, maar wel met regelmaat een variatie aan verschillende nootjes en in mindere mate ook zaadjes (meestal wanneer ik ze verwerk in een snack – denk aan o.a. koekjes, baksels etc).

Vetten: Deze zijn dagelijks rijkelijk vertegenwoordigd in de vorm van grasboter, kokosolie, avocado, levertraan, olijfolie, ghee, reuzel en ossevet.

Overig: Eieren (bijna dagelijks), paddenstoelen, gedroogd fruit, kokosproducten als kokosmelk en kokosrasp, gefermenteerde voedingsmiddelen voor de goede bacteriën, rauwe honing (gebruik ik als zoetmiddel het meest), en soms kokosbloesemsuiker en ahornsiroop

Wat krijgen ze over het algemeen niet: Geraffineerde suiker zoals witte kristalsuiker, gluten, granen, peulvruchten, gepasteuriseerde zuivel uit de supermarkt, geraffineerde oliën, ongefermenteerde soja, en verder vooral geen bewerkt of geknutseld eten uit de supermarkt waarin ongewenste toevoegingen zitten.

Geen patatje uit de snackbar

Het genoemde patatje van de snackbar behoort niet tot de uitzonderingen, simpelweg omdat je bij de meeste snackbars geen glutenvrije patat kan krijgen (besmet frituurolie) en ik daar erg op moet letten. Patat (meestal van taro) met mayo maak ik dus thuis en daar zijn ze dol op. 🙂 Ik geef ze ook nooit glutenvolle producten (dochter krijgt daar buikpijn van), zeker ook geen gluten-brood omdat die kruimels waar ze onder komen te zitten, mij weer ziek kunnen maken (ik heb coeliakie).

Heus ook wel af en toe brood en chips

Wat voor uitzonderingen maken ze dan wel? Nou ze krijgen weleens de niet zo voedzame glutenvrij brood uit de supermarkt (Schär Meisterbäckers) omdat ze dat erg lekker vinden op z’n tijd. Aangezien ze 90 % van de tijd heel schoon eten, maak ik me daar dan ook niet zo druk om. Verder krijgt dochterlief weleens een snoepje uit de bio winkel en kopen we weleens een ijsje met suiker voor ze, zonder hoorntje. Chips die gewoon gebakken is in foute olie vinden ze ook erg lekker en eten ze dus ook weleens. Buitenshuis let ik in het algemeen iets minder op E-nummers en suiker als we zelf geen eten bij ons hebben, al komt dat weinig voor. Als het maar niet ‘te’ is en het vooral maar erg lekker mag zijn. 🙂

Dit wou ik gewoon even kwijt na de berichtgeving in de media vorige week. 🙂

 

 

Reactie 5 Reacties

AlphaOmega Captcha Classica  –  Enter Security Code
     
 

Jouw gegevens

  1. Ik heb inmiddels ook al gelezen dat het bewuste artikel een broodje aap verhaal was. Weet het fijne er niet van, maar we gaan toch al onze eigen weg 🙂

  2. Het lijkt me een heel goed standpunt! Zo doe ik het ook. Ik denk dat veel mensen zo’n artikel aangrijpen om zichzelf wat te sussen als ze niet zo gezond bezig zijn.
    Ik heb alleen spijt dat ik niet eerder hiermee begonnen ben want mijn kinderen zijn al wat ‘verzoet’ 🙂

  3. Wauw, wat knap dat je dit zo hebt toegepast in jullie leven. Ik kan er nog een hoop van leren!

  4. Jemig, ik wordt er moe van als ik het al lees…..onbegrijpelijk hoe je het leven zo kunt volhouden??!!?!?
    Waar haal je in vredesnaam de tijd vandaan om zo te koken en bakken etc????
    Ik heb een tweeling van twee en dat zijn ontiegelijke pittige mannekens (hebben ze van mama). Ik heb echt geen tijd om hele dagen in de keuken te gaan staan koekebakken om al die ingewikkelde dingen te maken.

    Knap dat je het kan, maar ik geloof niet in de praktische kant.

    En nog een ander punt….reteduur…ik heb echt geen budget voor al die producten. Weet je wel hoe knetterduur dat allemaal is…ja vast natuurlijk want je koopt t allemaal. Je bent vast rijk…in ieder geval niet middelclass. Jullie hebben minimaal 4000,- per maand te besteden.

    Nogmaals, knap…maar te duur en onpraktisch.

    • Beste Lies, we zijn echt niet rijk! We compenseren het duurdere eten met andere dingen. Minder vaak vakanties, tweedehands kleding, vaker de fiets pakken, en ga zo maar door. En het valt echt mee, de tijd die ik in de keuken doorbreng. Ik vind het ten eerste leuk en ten tweede, als je zelf eenmaal van alles zelf kookt en bakt, krijg je er de handigheid in. Maar wanneer ik moe ben zijn ‘monkeyplatters’ de oplossing, of gewoon wanneer ik uitgebreid kook, meer maken zodat we er een paar dagen van kunnen eten en dan is het vooral gewoon de meeste dagen restjes opwarmen. 😉