Tekenbeten, antibiotica en een bezorgde mama

En het blijft nog steeds wat stil op mijn blog… Sorry lieve lezers, soms gebeurt er ineens zo veel achter elkaar, dat je dan niet de rust en tijd hebt om recepten uit te proberen en uit te werken of met regelmaat blogs te blijven typen. Zoals velen al wisten was het thuis de afgelopen weken een ziekenboeg: Halverwege januari werden zowel mijn dochter, zoontje als ik getroffen door de griep en bijkomende ellende (oorontstekingen, keelontsteking etc). Eerst was mijn dochter de pineut: eerst verkouden, daarna de griep met hoge koorts en een keelontsteking. Toen ze na een week opgeknapt leek, werd ze plotseling weer ziek met een oorontsteking en ze heeft daarna nog wel een week na gesnotterd. Mijn zoontje had ook geen geluk: Hij kreeg net als mijn dochter eerst een verkoudheid, daarna volgde de griep met een oorontsteking, die in eerste instantie door ons onopgemerkt bleef omdat hij geen oorpijn had. Toen kreeg hij een loopoor met zwarte oorsmeer (oud bloed in dit geval) en de koorts hield in totaal toch echt zo een 9 dagen aan, waarna de oorontsteking pas op het eind ontdekt werd door de huisarts. Nadat hij eindelijk koortsvrij was, heeft hij zeker nog wel twee weken gesnotterd. Zelf werd ik ook getroffen: Eerst een heftige verkoudheid, toen kwam de griep met 8 dagen koorts, daarna bleef ik maar verkouden en het afgelopen weekend kreeg ik verhoging en last van mijn bijholtes. Het was een feestje thuis *sarcasme*. Gelukkig bleef mijn man al deze griep-ellende bespaard en ontpopte hij zich tot een ware Florence Nightingale: Hij maakte gemberthee met honing en citroen, groene sapjes, gaf ons supplementen, kookte gezonde Paleo maaltijden, ging er ’s nachts uit voor de kinderen wanneer ik te beroerd was, en tussendoor werkte hij van huis uit ook nog eens voor zijn baas. De held. 🙂

En toen… een tekenbeet

Denk je na al deze griep-toestanden wel voor de rest van het jaar klaar te zijn, toch? kutteek2Tenminste, ik hoopte van wel… Dochterlief was alweer een week naar school (ze had twee weken gemist) en alles leek goed te gaan met haar, totdat ze vrijdagavond uit bed kwam omdat ze iets voelde in haar zij… ze had er een plekje en liet het zien. Ik schrok toen ik het zag… een grote zwarte punt, diep in haar huid… Ik had niet eerder zoiets gezien maar ik moest gelijk aan een teek denken. Ik riep mijn man erbij en ook hij raakte lichtelijk in paniek. We hadden een tekenklem in huis waarmee hij uiteindelijk succesvol de teek wist te verwijderen, al ging dat niet eens zo makkelijk. We belden gelijk de huisartsenpost en mijn zwager die zelf Lyme heeft: Hoe is het mogelijk dat onze dochter, waarschijnlijk op het schoolplein, in februari, dik aangekleed een tekenbeet oploopt? Was dat echt mogelijk? Je twijfelt op zo’n moment aan alles.  Maar het antwoord was, dat het toch echt mogelijk is. Vooral die dagen waren behoorlijk zacht geweest, met een lekker zonnetje, en dat is genoeg om teken actief te maken. Mijn zwager adviseerde gelijk preventief een antibioticakuur te starten, maar de huisartsenpost adviseerde aan de telefoon om het maar gewoon even aan te kijken: we hoefden ons geen zorgen te maken…

4 dagen later… koorts

Fast forward… naar dinsdagochtend. Dochterlief staat op en jammert. Ze is ontzettend moe en naar school gaan wilt ze niet. In eerste instantie zoek je er niet gelijk wat achter, maar opgegeven moment vertrouwde ik het toch niet en nam haar temperatuur. Ze had verhoging, dus er zat niks anders op dan haar thuis te houden. Niet lang erna realiseerde ik me dat ze vrijdag die tekenbeet had opgelopen en ik belde gelijk de huisarts om een afspraak te maken, waar we aan het einde van de middag terecht kunnen. Ik twijfelde: ik had zelf zondagavond wat verhoging door een bijholte die vervelend was gaan doen… zou zij dat ook hebben, of zou het van die tekenbeet kunnen zijn? Haar neus zat een beetje dicht dus ik hoopte natuurlijk op het eerste. In de loop van de ochtend liep de koorts op tot 40,1 en toen raakte ik wel lichtelijk in paniek. Een nasleep van de griep begon me steeds onwaarschijnlijker te lijken. Ze had hoofdpijn, keelpijn, oorpijn, last van haar benen… Mijn zwager belde bezorgd op: Ik moest volgens hem echt geen risico’s nemen en om een antibioticakuur vragen, liefst volgens de richtlijnen van de Ilad. Ook mijn schoonmoeder was bezorgd, ging eerder weg van haar werk, en kwam vanuit Roosendaal naar Rotterdam. Dochterlief klaarde op toen oma binnen kwam en leek zo even te vergeten dat ze ziek was.

De huisarts vond het een dilemma, dat waren zijn letterlijke woorden. Hij zag, ondanks de klachten, verder niks aan haar keel, oren en dergelijke, maar ook volgens zijn thermometer had ze koorts. Dochter was verder redelijk vrolijk en levendig en vermaakte zich met de speelblokken. Hij nam mijn zorgen serieus, deelde mijn tweestrijd en bleef net als ik een beetje in besluiteloosheid. We vertrokken zonder een receptje voor antibiotica. Mijn zwager werd boos toen hij dit hoorde en vond echt dat we onnodig risico’s aan het nemen waren. Dus ik ging weer verder lezen en lezen, besprak het uiteraard met manlief en we vonden dat hij gelijk had… Lyme wil je echt proberen te voorkomen en als er echt een kans is dat ze daarom koorts heeft gekregen, ook al is dat niet voor de volle honderd procent zeker, dan maar toch aan de antibiotica. De volgende ochtend zouden we gelijk om 8 uur naar de inloop gaan en vragen om de antibiotica kuur, volgens de Ilad richtlijnen (4 tot 6 weken).

Wakker liggen, Mr Google en nuttige links

Vannacht werd ik rond een uur of twee wakker en ik kon niet meer slapen… ik maakte me te veel zorgen. Zorgen om een eventuele Borrelia infectie bij mijn dochter en zorgen om die antibioticakuur en de bijkomende schade. Ik ging eerst bidden en daarna stond ik op en ging ik weer achter de laptop verder zoeken. Ik ging verder op zoek naar confirmatie dat ik er goed aan deed mijn dochter aan zo een lange antibiotica kuur te zetten, en wat ik kon doen om haar het beste orthomoleculair te ondersteunen. Ik mailde gelijk mijn kPNI therapeut met de vraag of hij tijd had voor een consult (zo, dat had ik dan maar alvast gevraagd!). Uiteindelijk kwam ik goede links tegen, ook vanuit de orthomoleculaire hoek, dat antibiotica een verstandige keuze blijkt. Ik begon wat geruster te worden en voelde me bevestigd in onze keuze voor antibiotica. Via een verdere zoektocht op het internet kwam ik vervolgens hele goede en duidelijke artikelen tegen van De Groene Vrouw (wie anders!) over het gebruik van antibiotica. eerste hulp bij antibiotica en hoe je je darmflora en lever kan blijven ondersteunen. Ik werd helemaal blij met die informatie en ik was inmiddels helemaal weer gerustgesteld. Ik deel die links graag met jullie, je weet maar nooit…

Antibiotica gebruik bij (verdenking) van een Borrelia besmetting na een tekenbeet:

Antibiotica: hoe je een kuur kan ondersteunen met probiotica en leverondersteuning

Zo… en nu is het dan tien voor 5 ’s ochtends… de kindjes slapen lief, dochter voelt gelukkig niet meer zo warm aan, en ik ga weer proberen verder te slapen. Over een paar uur moet ik er alweer uit, en dan gaan we naar de huisarts en vragen om die antibioticakuur… (die heeft ze inmiddels gekregen).

Afbeelding teek: Flickr creative common license: Mat Reinbold

Reactie 8 Reacties

AlphaOmega Captcha Classica  –  Enter Security Code
     
 

Jouw gegevens

  1. gelukkig krijgt ze een kuur… Mijn dochter van 10 heeft ook lyme gehad.. was eerst ook zo’n vaag beeld.. eerst ging het goed.. toen wat minder.. toen weer goed etc.. na 3 keer huisarts kreeg ze neurologische uitval ( ogen niet meer open en dicht, hangende mond) resultaat ziekenhuisopname en een heeeeele grote antibiotica infuus kuur… Nu gaat het gelukkkig goed met haar…

    • Heftig Gera! 🙁 Ik ben blij dat het nu goed met haar gaat!

  2. Wat een ellende allemaal tegelijk.
    Hopelijk gaat het snel beter.
    Het is fijn, dat je op internet zoveel informatie kunt vinden.
    Heel veel beterschap voor jullie, Diana.

  3. Wat heftig zeg Diana!Beterschap voor je dochter!En sterkte voor jullie!

  4. Hemeltje, dat is niet best! Gaat het al beter? Max had ene maand of wat geleden opeens een grote ronde rode plek op het bovenbeen. De schrik gierde ons door het lijf. Enorm dik, rood, earm etc….. Direct naar huisarts, die het wel raar vond, maar geen reden voor zorg ‘want geen tekenseizoen’. Nou ja. Daar konden we dus niets mee, dus toch laten prikken, maar negatief. Nou begrijp ik dat test negatief niet betekent dat je niet besmet bent, dus daar kunnen we ook weinig mee. Symptomen in de gaten houden dan maar. De plek is inmiddels wel erg (met – horror- hormooncreme) maar gerust zijn we allerminst. Lange manier om te zeggen: sterkte, we weten hoe het voelt …..

    • Hoi Melanie, oh dat is idd naar… en wat je zegt, een negatieve uitslag betekent inderdaad niet dat er geen infectie is. Je kan ook pas 6 weken na de vermeende beet laten prikken, en dan geeft een negatieve uitslag nog geen zekerheid. Of je moet zelf willen betalen voor een lyme onderzoek… want er bestaan wel hele accurate testen… In ons geval is de huisarts met ons meegegaan om preventief antibiotica te geven. Ik ben echt geen antibiotica-fan, tenminste, niet voor wisse wasjes. Maar in dit geval geen risico genomen en gegeven. Als je het echt niet vertrouwt zou ik er niet mee blijven rondlopen, want tijd is enorm belangrijk als het om Borrelia gaat… hoe sneller er met een behandeling gestart wordt, hoe groter de kans van slagen. Sterkte…