Wanneer budgetteren het ineens er echt toe doet

Wie mijn blogs een beetje gevolgd heeft, weet dat we bezig zijn om op de kleintjes te letten als het om de uitgaven gaat. Deels noodzakelijk, omdat ik besloten heb thuis bij de kinderen te zijn. Deels ook omdat ik wel van uitdagingen hou. Maar nu gaat er een tijd komen waar budgetteren, consuminderen, bezuinigen, hoe je het ook maar wilt noemen, nog belangrijker wordt.

Weg baan . . .

Afgelopen week, op vrijdagmiddag, kreeg mijn man te horen dat hij wegbezuinigd wordt. Het bedrijf is vorig jaar al failliet gegaan, maar is bezig een doorstart te maken en momenteel werkt iedereen onder een curator. Mijn man had het door de hele situatie erg rustig gekregen qua werkzaamheden en toen er van hogerhand werd aangegeven dat er flink bezuinigd moest gaan worden, was hij helaas de pineut. Dit was toch wel pijnlijk voor mijn man die daar de afgelopen 7 jaar met plezier gewerkt heeft. Maar daar waar deuren sluiten, gaan er ook altijd weer nieuwe deuren open. Zo proberen we het althans te bekijken. Boos worden heeft niet zoveel zin aangezien niemand in het bedrijf dit zo gewild heeft.

Bezuinigen, budgetteren, consuminderen

Hoe het nu precies gaat lopen weten we nog niet. Hij blijft er tot begin juli en daarna zou hij nog wat aan salaris mee moeten krijgen en hopelijk komen ze met een redelijke vergoeding. Alsof ik het voelde aankomen, was ik de afgelopen maanden flink bezig waar mogelijk te bezuinigen. Ik heb een hele ochtend nogmaals de financiën onder de loep genomen en heb onderzocht wat er aan vaste lasten nog geschrapt zou kunnen worden. Aangezien we de maand april televisieloos door het leven gingen als experiment, hebben we per vandaag maar besloten dat het abonnement eigenlijk wel opgezegd kan worden. We missen de tv niet echt. Onze vaste telefoon gaat voor nu ook weg en ook ons abonnement op de Greenwheels zeggen we voor nu op. Gelukkig hebben we de elektriciteitsrekening flink omlaag weten te brengen en veel grote jaarlijkse rekeningen, zoals de gemeentebelasting, proberen we altijd zo veel mogelijk in één keer te betalen om te voorkomen dat het een maandelijkse terugkerende post wordt. Al met al hebben we per 1 juli zo’n 1200 euro aan vaste lasten in de maand. Voor een gezin is dit behoorlijk netjes! Maar mocht het tot een uitkering komen, dan dekt die 70% van de WW maar net deze lasten, en dan hebben we nog geen eten gekocht.

Focus verleggen

Als het om de boodschappen gaat heb ik ook een goede keus gemaakt om zo veel mogelijk wegwerp te vervangen door wasbaar. Het scheelt enorm als je geen luiers en billendoekjes meer hoeft te kopen. Al onze nieuwe kleding is tweedehands en we zijn bewust bezig met minder kopen en uitgeven. Maar tot zover onze pogingen om flink te budgetteren. Dat is natuurlijk een eerste stap om te kunnen overleven in een worst case scenario. Nu gaan we ook op zoek naar manieren om onze inkomen in die periode omhoog te krijgen. Een lieve vriendin herinnerde me eraan dat ik vooral daar de focus nu op moet gaan leggen aangezien we al het mogelijke wel al hebben gedaan als het om de uitgaven gaat. Gelukkig zijn mijn man en ik vindingrijk genoeg, zowel als het gaat om budgetteren als proberen ergens een inkomen te vergaren. 😉 Er is veel werk aan de winkel. Gelukkig heb ik opdrachten liggen die geld opleveren en manlief gaat op zoek naar een nieuwe baan, in een heel nieuwe sector. Hopelijk is dit de kans om zijn droom waar te maken.

Copyright image: images of money

Tags: , , , , ,

Reactie 2 Reacties

AlphaOmega Captcha Classica  –  Enter Security Code
     
 

Jouw gegevens

    • Ja ik snap je, jij hebt het nog veel moeilijker!… Heel veel sterkte meid!