Als moeder kom je soms ogen te kort!

Wat een rare week hebben we achter de rug en wat ben ik blij dat die voorbij is! Aan het begin van de week waren we met onze jongste in het ziekenhuis beland en aan het eind van de week kreeg mijn man slecht nieuws te horen op zijn werk. Gelukkig konden we het weekend bijkomen met goede vrienden en op zondag hebben we als gezin een heerlijke lange wandeling gemaakt door de stad.

Een allesetende baby en zijn vindingrijke grote zus!

Op maandag middag, na de lunch, waren beide kinders lief op de grond aan het spelen. Grote zus en haar baby broertje die achter haar aan kruipt. Zo’n lief gezicht is dat. Ik kroop even achter de laptop omdat ik op zoek was naar bamboe sokken. Elk paar sokken heeft ineens gaten, goedkoop bleek in dit geval duurkoop. Nu weet ik dat bamboe steviger, duurzamer en fijner materiaal is en zodoende was ik op zoek. Net toen ik even niet keek kroop mijn dochter achter de grote kast en toverde daar wat spulletjes achter vandaan. Hoe ze het voor elkaar kreeg weet ik nog steeds niet, want het gebeurde allemaal snel. Maar één van die dingen was het muizengif dat de ongediertebestrijder heel wat maanden terug daar had neergelegd. Ik zag mijn dochter met iets onbekends in haar handen lopen en ik liep naar haar toe. Ik vroeg haar waar ze het vandaan had, waarop ze zei dat ze het van achter de kast vandaan had. Ik keek naar haar broertje en toen zag ik tot mijn grote schrik dat hij heerlijk op een stukje fel blauw blokje aan het sabbelen was. Vanaf dat moment weet ik niet meer precies hoe of wat, alleen dat ik in paniek het blokje uit zijn mondje haalde, mijn man belde en het alarmnummer.

In het ziekenhuis

Uiteindelijk belandde we op de eerste hulp van het kinderziekenhuis waar hij vitamine K als antigif toegediend kreeg. Daarna mochten we naar een ander groot ziekenhuis waar hij voor 24 uur opgenomen werd om gemonitord te worden. Omdat onze kleine alleseter nergens last van leek te hebben en gewoon vrolijk en levendig was, mochten we even langs huis alvorens we ons op de kinderafdeling van het andere ziekenhuis moesten melden voor de opname. Ik kocht snel nog speltbrood, amandelpasta, fruit, teffpap, rijstmelk en wat snacks om zo toch nog verantwoord daar te kunnen eten. Maar goed dat ik het gedaan had, want op de ontbijtkar zag ik de volgende dag allemaal producten als Fristi, hagelslag en nog meer suikerrijke producten met e-nummers staan. Het gezondst wat ik spotte was een gekookt eitje.

Hij vond alles wel prima 🙂

Ik ben bij mijn zoontje blijven slapen in het ziekenhuis en ook overdag week ik niet van zijn zijde en manlief had vrij genomen en bracht vooral zijn tijd door met onze dochter en ook bij ons in het ziekenhuis. Onze bijna dreumes vond alles prima en onderging elk onderzoekje gewillig. De kinderarts en een verpleegster vonden zijn wasbare luiers trouwens prachtig en ze prezen ons dat we zo goed voor het milieu bezig zijn, haha. Hij lag wel al die tijd aan bedrading, maar je hoorde hem niet echt klagen. Gelukkig mocht hij in de loop van de middag er vanaf en toen brachten we nog een bezoekje aan de speelkamer. Voor ik het wist moest ik daar ook allerlei speelgoed uit zijn mond vissen. Alles bleek verder gewoon goed te gaan, en zijn bloedwaardes waren ook uitstekend. Aan het begin van de avond mochten we weer naar huis en de volgende dag moesten we nog terug voor een laatste controle. Alles was perfect. Gelukkig was het met een sisser afgelopen. Al het muizengif is inmiddels het huis uit en overdag blijft de laptop maar gewoon dicht. 😉

Tags: , , , , ,

Reactie 3 Reacties

AlphaOmega Captcha Classica  –  Enter Security Code
     
 

Jouw gegevens

  1. Pfff Diana wat een verhaal. Gelukkig heeft hij er verder niets aan over gehouden! Knuf

  2. Jeetje dat is wel schrikken, gelukkig dat hij er zo goed van af kwam en dat jij al de nodige maatregelen had genomen met het eten.