Moestuintje op 3 vierkante meter

Al jaren droom ik van een huis met een grote tuin. Alle lekkere dingen die ik dan zelf zou kunnen laten groeien en verbouwen. Lekkere peren en aardbeien uit eigen tuin… ja heerlijk lijkt me dat!

Italiaanse droom

Dit wil ik niet pas sinds ik biologisch eet. Ik droom hier echt al heel lang van en het komt niet zomaar ergens vandaan: ik ben half italiaans, en mijn italiaanse familie komt uit Zuid Italië. Mijn opa had in de kelder liters wijn en olijfolie staan van eigen bodem! Mijn oom, tante, neven en nichten van mijn moeder, zetten die traditie voort en verbouwen zelf olijven, druiven en nog veel meer. Als je er op bezoek gaat dan krijg je vaak verse eieren mee van kippen die ze zelf houden, of zelfgedraaide gedroogde worsten of groente uit eigen tuin. Ook laten ze je vol trots hun eigen wijn proeven. Ik vond dat altijd zo geweldig, en ik droomde altijd van mijn huisje met een mooie boerenkeuken in Zuid Italië met een stukje grond waarop ik allemaal lekkere dingen verbouw. ‘Keep on dreaming Diana‘, voorlopig zal dit dus bij dromen blijven.

Dan maar in Nederland!

Maar hier in Nederland lukt het ook niet echt. We hebben helemaal geen tuin, hoewel we die wel met de tijd graag willen. Lijkt ons heerlijk voor de kinders, maar ook om dan eindelijk mijn eigen dingetjes te kunnen gaan verbouwen. Maar zoals het er uit ziet zit dat er op korte termijn niet in (wij voelen die crisis helaas ook).

Creatief met ruimte

Maar die crisis biedt ruimte voor creativiteit. Steeds meer lees ik over urban coltivating en wat anderen lukt, dat moet ik toch ook kunnen… Ons balkonnetje is maar 3 vierkante meter, misschien zelfs iets meer. Misschien geen appels en peren, maar een aardbeienstruik en een basilicum plantje moet toch tenminste lukken?? Moestuinieren in potten is namelijk helemaal in en schijnt best simpel te zijn. Vorige week dus het boekje ‘Vegetable, Fruit and Herb Growing in Small Spaces‘ maar besteld.

Groene vingers?

Maar wacht… ik heb helemaal géén groene vingers. Niet eens een beetje… het is mij nog nooit gelukt een plant in leven te houden! Die ene keer dat ik een vriendin hielp in haar tuin moest ik al gillen bij het zien van een pissebed en ik hou helemaal niet van vieze vingers… Wat haal ik nu weer in mijn hoofd??  Ik weet het niet. We zullen zien. Ook voor gevallen zoals ik zijn er boeken geschreven 🙂 ‘Meiden in de moestuin‘ heb ik al gereserveerd bij de bibliotheek! Dit weekend ga ik alvast beginnen met het opruimen van ons balkonnetje en zo veel mogelijk potten en bakken bij elkaar zien te verzamelen. 🙂

Tags: , , ,

Reactie 0 Reacties

AlphaOmega Captcha Classica  –  Enter Security Code
     
 

Jouw gegevens